بلمه

معنای بلمه

بلمه [ bolme ]

بالفتح،انبوه ريش،ليكن بدين معنى بامه نيز گذشت،و هر دو لغت صحيح يا يكى تصحيف است،و اللّه اعلم.

به فتح اول و ميم و سكون ثانى ريش انبوه و دراز را گويند و به اين معنى به ضم اول هم آمده است و مردم ريش دراز را هم گفته‌اند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص158)

بمعنى ريش دراز و انبوه ضدّ كوسه

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص186)

- [بلام و ميم. بوزن بسته] همان بامۀ مذكور يعنى دراز ريش. مثالش ركن الدين بكرانى فرمايد: بيت گر نه ابله بود چه خواهد بود بلمه ريش دراز رستائى و مولوى معنوى نيز فرمايد: بيت بلمه‌اى، هان تا در نگيرى ريش كوسه در نبرد هندوئى، تركى مياموز آن ملك تمغاج را

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص204)

[اسم‏][فارسی‏]موى انبوه و دراز.و پايه و زينه و نردبان. ¦¦

[اسم‏][فارسی‏]مردم ريش دراز.

(

فرهنگ نفیسی

, ص640)

درازريش بود.سوزنى گويد: لنگ عكاك من اى بلمۀ پيوسته برو#مغ مفلوج زده بر زنخت اخ و تفو

(

فرهنگ قواس

, ص82)